İlk Şiir

Barışa bakarım, yalnız bir gece
Bir gece öperim dudaklarını
İlk sendin
Ben en son seni sevdim
Şimdiyse ortalardasın
Dirilip yazdım
İlk satırdayken yazdım
Şimdiyse ölen sensin

Ben de Umay Umay gibi yaparım..

"Ben de kitaba adımı yazarım; sen de ilk adını bulursun..., "

Geç"miş" - Geç"di"

Yastığımın altında iki koca sözlük var
Geçmişi geride bırakamamışım
Her terime bakıyorum her gece
"miş" ve "di" bulaşmış ellerime
Hislerimi öldürmüşüm

Mürekkepli Palyaço

Ağlamayacaktım
Katık etmeyecektim kalemime
Nefesim yakmayacaktı tenimi
İsyan etmeyecektim ellerime
Palyaçom gibi olmayacaktım

Bir mendilim olacaktı mürekkeple ıslanmış
Acımış olacak birileri; terim silinmiş
Palyaçom öpmüş beni
Saatimi de durdurmuş; o da mürekkepliydi

Kendini Pinokyo sanmış palyaçom
Burnunu kesmiş anlaşılmasın diye
Ben de denedim; kestim burnunu
Palyaçom gibi olmayacaktın