İz Bırakanlar..

İz bırakanlar unutulmaz.. Elimde bi iz var. Evet asabiyim. Kardeşim sayesinde elimi cama geçirmiştim. Kardeşimi unutamıyorum.

İz bırakanlar unutulmaz.. Elimde bir iz var. Evet ben yazıyorum. Yazı yeteneğimi keşfeden bir arkadaşım vardı. Sayesinde kendimi keşfettim. Hatta öyle bir geliştirdim ki kendimi, yazılarımı yayınlamamı isteyen bir dergi var artık. O arkadaşımı unutamıyorum.

İz bırakanlar unutulmaz. Elimde bir iz var. Bu sefer ne olduğunu hatırlamıyorum. Sıkıca tuttuğum birşey vardı galiba, pek severdim. Sıcak.. Bir el miydi o ? Neden ve nasıl bıraktım bilmiyorum. Ama ağzından emziği alınmış bebek gibi, nedenini bilmeden bağırıyorum. İz bırakmış bende. Özlüyorum..

Aşk Senin..

Su yüzüne çarpan gerçeklerle yanar tenin
Sabunlar arındırmaz yanan kirlerinden
Yokoluşu yazdın avuçlarında çöllerden
Musa'nın ayırdığı ırmak senin

Ruhun tortusunda balçık kıvamındasın
Hayata aborde ettiğin gündür irade kaybın
Hayat ki abullabut, hayat ki acuze
Ne ilk kuma oldun ne de son gelen üzerine
Ne ilk piçi oldun ne de son bu yeryüzünde

Kırkı çıkan acuzeye hamam olan çöl
İçindeki ifrite sabun olan toprak
Sonunda taşırdığın durgun su senin..
Kılavuz edindiğin aşk senin, aşık senin..