Yaşamak nedir? Nasıl yaşanır? Milyonlarca insan yaşama enerjisini nasıl kendinde buluyor? Anlayamıyorum. İnan anlayamıyorum. Sık sık bunları soruyorum kendime.
Nasıl girdim bu ruh haline yine? Bir anda değil elbette ama o kadar birikti ki artık dayanamıyorum. Kimseyle konuşamıyorum. Kendimi anlatsam alacağım bütün cevapları çok iyi biliyorum çünkü.
Kendine bir amaç belirle. Daha çok gez, daha çok insanla etkileşime gir. PAYLAŞ.
Sigara içen birine sigaranın zararlarının anlatılmasından farksız bir diyaloğa dönüşeceğine eminim. Zaten bu ruh halinden nasıl kurtulacağımı biliyorum ama çabalayacak gücü kendimde hissedemiyorum, bulamıyorum. Kendimi olur olmadık şeylere gizli gizli ağlarken yakalıyorum. Yorgun hissediyorum, hissedebildiğim tek şey de bu. Çok korkuyorum. Yaşamayı beceremiyorum. Başarısızlıktan korkuyorum. Eğlenemiyorum. Hiçbir şeyden zevk alamıyorum.
İnsanların bende gördüğünü ben kendimde göremiyorum artık. Ben önceden nasıl yaşayabiliyordum hatırlamıyorum.
Çok umutsuzum. Çok mutsuzum.
Kısır bir döngüye dönüştü. Yıllar yılları kovalıyor, sonra kendimi aynı yerde buluyorum. 25 yaşındayım ve kayda değer yol alabildiğimi düşünmüyorum. Zamanı boşa harcıyorum.
Hayat, içinde akabildiğinde eşsiz bir koku bırakıyor insanın genzinde. O kokuya erişebilmek için herkes kendince savaşmak zorunda. Ama ben o koku etrafımda ışıl ışıl dönerken, o kokuya dokunamadan, zerafetle, sadece parmağımın ucundan akıp gitmesini seyrediyorum.
Çok acı. Çok yazık.
