Cevap: "Aşk Durdukça"

Şiiri şiir yapan ben,
Beni şiir yapan kalem değil
ki sen..
İki satır mutluluk aktı içimden!

Bulutsuz

Merdivenleri bir kere daha seviyorum artık.
Sana ulaşmayı da Haşim öğretmişti hani..
Ona da sevgim arttı bir kat daha..
Dream Theater mı?
Onu da her gün dinlemeye başladım yine..
Hafızamda dondurduğun ne varsa
Sana inadımdan mı yoksa
bağımlılığımdan mı bilemiyorum
Ama çözülüyor işte yine

Farkında olmadan ben
Aklımı her kurcaladığında
Ya da ben kendimi buna bıraktığımda
Doğru yoldayım diyorum

Bazen de kadercilik oyunu oynuyorum
Bitmeyen "umarım"ları umuyorum..

Enstrumansız Solo

Dökmekle bitmedi içim
Kayıp bir eşyayı aramak gibi..
Ben asıl ruh bestesini severim:
Bir kırık keman,
Bir akorsuz gitar..
Ruhuma diyecek yok şimdi!

Okyanus Koleksiyonu

Hırçınlığım sırf rüzgardan değil,
Bütün bu dalgalanmalarım da..
Koskoca okyanus, Karadeniz'e özenip
Öfkeyle boy gösterisi mi yapmalı illa?!
Belki sadece bir balık görmüştür..
Olamaz mı?
Onu saracak bir okyanus varken
Kimsesizliğini görmüştür..
Olamaz mı?

Kaçak Tabu

Kendime bile sormadan,
Kendimi bile susturarak,
Kendimi hapsettiğim:
İşte bu tabu kalesi!

Kendimi dinlerken tek kaçabilen,
Sonra yine zihnime sığınıp,
Ağzımdan laf almaya çalışan suçlu..
İşte bu sensin!

Benlik Kavgası

Kulağımda aynı sesle yine ben,
"Buymuşuz işte" diyorum.
Noktana, virgülüne kadar
Tekrar tekrar hatırlamakmış özlem..
Tekrar tekrar yazmak,
Göremediğim seni öpmek,
Sana dokunabilmek pahasına vurmak,
Hatta belki biraz da sövmekmiş..

Anladım ölüm celbi değil bu henüz..
Gözümde tütmen değil
ki yazdıklarım..
Göztaşım can'ın ellerinde
"Boşluğu görmüyorum" demek
gibi bu sevebilmek..

Hala geri sayım'ı hatırlıyorum
"Buymuşuz işte" diyorum hala..
Tekrar tekrar deniyorum
Bitmeyen kavgayı ateşe veriyorum
Beni.. Hatta seni de!
Ve yine ben..
Kulağımda aynı sesle..

Yarasal

Aklımdan geçen belli başlı kelimeler
Çığlıklar, göz yaşları ve diğerleri...
Unutulma, yok olma arzusu
Değil mi ki ölüm
gibi bu son yaralar...