Su yüzüne çarpan gerçeklerle yanar tenin
Sabunlar arındırmaz yanan kirlerinden
Yokoluşu yazdın avuçlarında çöllerden
Musa'nın ayırdığı ırmak senin
Ruhun tortusunda balçık kıvamındasın
Hayata aborde ettiğin gündür irade kaybın
Hayat ki abullabut, hayat ki acuze
Ne ilk kuma oldun ne de son gelen üzerine
Ne ilk piçi oldun ne de son bu yeryüzünde
Kırkı çıkan acuzeye hamam olan çöl
İçindeki ifrite sabun olan toprak
Sonunda taşırdığın durgun su senin..
Kılavuz edindiğin aşk senin, aşık senin..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder