Bulutsuzluğu özledim
Bulutların aramıza girdiği güneşi
Buzlarım çözülene dek ısınmayı
Isıtmanı belki de..
Haşim'in lisanıyla dokunuyorum sana:
Hafi..
Bulutların kubbeyi kapladığı o ayrılığından beri.
Ruha ve kaleme de...
Oynuyorum tüm hecelerinle
Ruhumla kavuruyorum
Her zerrene bi damlamı sıkıştırıyorum
Yok olana dek..
Ve bulutsuzluğun daha da uzattığı merdivenleri
Ağır ağır,adım adım
Eteklerimde güneş rengi bir yığın yaprakla,
Her gün daha da ağır çıkıyorum.
Bulutsuzlukta ellerini tutana dek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder