Boz bulanık sular gibi hatıralar
Ana koynunda uyumak vazgeçişler
İçinde kalansa sönmüş bir alev yumağı
Her ağaçtan dökülen bıkkınlığın yaprakları
Harabe bir duvarla avucundakiler aynı
Kader avuçlarındaysa oku olacakları
Temizlenen hatıraları
Artık huzur vermeyen vazgeçişleri
O dev alev topunu
Yerden hızla yükselen yaprakları oku..
Başı ve sonu aynı
Bakmayı bilmeyen gözlerinle
Hece hece, bağırarak oku
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder