Son konuşmamızdan sonra bloğa da iki üç satırlık bir şey yazmıştım. O ara bloğu kurcalarken taslaklarda bir şeyler buldum. Son konuşmalarımızdan birini kopyalamışım buraya. Yine aklıma gelirsen neden bittiğini unutmamak için kendime bırakmışım taslağı anladığım kadarıyla. Sonra dahası var mı acaba nereden yazıştık diye sosyal medyayı kurcaladım. Dahası da varmış, biz birkaç kez daha konuşmuşuz. Sonuç hep aynı olmuş, tartışmışız ve konuşmamışız. Dumura uğradım. Neden ben “Hafızam iyidir” derken, “ilk defa tartışıyoruz” derken hiç sesini çıkarıp da “Yanlışın var canım bak böyle böyle olmuştu” demedin hiç? Bu hafızayı silmiş halimin yeniden senden umma halini nasıl normal kılabildin? Onlarca şey sormak istiyorum ama alacağım hiçbir cevap kırgınlığıma iyi gelmeyecek biliyorum. Bazen sorular sorulmamalı galiba. Bazı kavgalar edilmemeli, bazı cevaplar verilmemeli, bası sözler söylenmemeli. Bu döngüden çıkmamız lazım.
Çok kırgınım Barış. Hem sana, hem kendime, hem yaşadıklarımıza, hem yaşamadıklarımıza. Babamdan sonra seni ne kadar idealize etmişim. Geçen konuşmamızda telefonda da söylemiştim gerçi bunu sana ama unuttuğum konuşmaları görünce ancak idrak edebildim durumun tümünü. Aklımda en iyi halinle kalabilmen için, kendimi korumak için bütün kötü anılarımı silmişim. Sonra aklıma geldi, bir konuşma daha geçmişti aramızda ama o konuşmayı bulamadım. Eşinle ben barışın dedim diye barıştığınızı söylemiştin. Kim bilir neleri unuttum böyle.
Çok kırgınım Barış, ikimize de. Affedeceğim elbet, ama bugün ama yarın. Benim hayalim huzurlu, mutlu, sevgi dolu ve sıradan bir hayat. Kırgınlık taşımak istemiyorum yanımda. Güzelliklerin bir gün olabilme ihtimalini değil; bir gün sevilme ve kucaklanma ihtimalini değil; bunların gerçekten yaşanmasının mümkün olabildiği bir sevgi yaşamak istiyorum. Bunu gördüğümde kabul edebilecek kadar özgür bir yüreğim olsun istiyorum. Seni çok seviyorum. Ama işte o kadar.
Bir gün yine nasılım merak edersen, ben iyiyim ve çok mutluyum Barış. Sonunda kendimi tutma ya da koruma ihtiyacı duymadığım çok güzel bir sevgiyi yaşıyorum. Son bir kez sesini duymayı çok istiyor bir yanım ama hep isteyecek ve gitmeye asla hazır olmayacağım. Bir yerden başlamam lazım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder